Ostatnie pożegnanie Kazimiery Haremskiej – nauczycielki, która inspirowała pokolenia uczniów
Poruszająca strata w społeczności edukacyjnej
Świat edukacji stracił wyjątkową postać. Kazimiera Haremska, długoletnia nauczycielka i wychowawczyni, odeszła, pozostawiając po sobie trwały ślad w sercach uczniów i współpracowników. Znana i lubiana, zarówno jako Kazia, jak i Ziutka, była osobą pełną życia, która potrafiła rozjaśnić każdy dzień swoim uśmiechem i optymizmem. Jej zdolność do nawiązywania relacji i wprowadzania pozytywnej atmosfery była nieoceniona.
Życie i kariera
Kazimiera przyszła na świat 15 lutego 1940 roku w Jaszkowie, w rodzinie Bronisława i Marii Terleckich. Ukończyła Technikum Rolnicze w Środzie Wielkopolskiej, a w 1956 roku poślubiła Mieczysława Haremskiego, z którym miała trzy córki. W 1972 roku rozpoczęła naukę w Studium Nauczycielskim na Kierunku Rolniczym w Wymyślinie i jednocześnie zaczęła karierę nauczycielską w Zespole Szkół Rolniczych we Wrześni. Kontynuowała zdobywanie wiedzy, ucząc się na Akademii Rolniczej w Poznaniu.
Wkład w edukację
Kazimiera Haremska była nauczycielką, która potrafiła zmobilizować młodzież do działania. Jej uczniowie osiągali znakomite wyniki na egzaminach z praktycznej nauki zawodu. Pracowała także jako wykładowca w Ośrodku Doskonalenia Kadr Mechanizacji Rolnictwa we Wrześni. Zakończyła swoją karierę zawodową w 1995 roku, przechodząc na emeryturę. Była osobą niezwykle lubianą za swoją wyrozumiałość i otwartość.
Działalność społeczna i prywatna
Kazimiera aktywnie uczestniczyła w życiu lokalnej społeczności jako członkini Wrzesińskiego Towarzystwa Charytatywnego. Jej dom przy ulicy Gdańskiej był miejscem spotkań przyjaciół, emanującym ciepłem i życzliwością, które Kazimiera szerzyła wokół siebie. Jej obecność była prawdziwym darem, a jej otwarte serce pozostanie w pamięci wielu osób.
Pamięć o Kazimierze
Pożegnanie Kazimiery Haremskiej odbędzie się 22 kwietnia 2026 roku o godzinie 13.00 na Cmentarzu Komunalnym we Wrześni. Wraz z jej odejściem, szkoła i cała społeczność straciły osobę, która była źródłem inspiracji i wsparcia. Niech spoczywa w pokoju, a jej dziedzictwo pozostanie żywe w sercach tych, którzy mieli szczęście ją znać.
Źródło: facebook.com/powiatwrzesinski
